«عالَمی که هر یک از ما، در اطراف خویش مییابد، عالَم روان خود اوست؛ چرا که انسان ناگزیر در جهان معرفت خویش میزید.» (سیدمرتضی آوینی)

* آبی

#جایی_خواندم (۷)، کافری که همه را به کیش خود پندارد، دلپذیرتر است از مؤمنی که هیچ کسی را به کیش خود نپندارد!

میلاد حضرت قائم علیهالسلام در ۱۳ پوستر ( ببینید )

ایّها القلب الحزین المبتلا، فی طریق العشق انواع البلالیکن القلب العشوق الممتحن، لا یبالی بالبلایا و المحن ...کِی بود در راه عشق آسودگی؟ سر به سر درد است و خونآلودگیتا نسازی بر خود آسایش حرام، کی توانی زد به راه عشق، گام؟ ...نیست جز تقوی، در این ره توشهای، نان و حلوا را بهل در گوشهاینان و حلوا چیست؟ جاه و مال تو، باغ و راغ و حشمت و اقبال تونان و حلوا چیست؟ این طول أمل، وین غرور نفس و علم بیعمل ...(بهاءالدین محمد جبلعاملی)

(ببینید) میخواستم بنویسم: به آن نکبتیهایی که راه حل مسائل اقتصادی کشور را در گران کردن پیدرپی کالاها و خدمات میدانند رأی ندهید، یادم آمد این مجلس، مجلس دوران جنگ خواهد بود. پس مینویسم: غیر اینها، به آنهایی که به نظرتان میرسد در بحران و اوضاع جنگی، اهل فرار و پنهان شدن اند هم رأی ندهید لطفاً! و طبعاً این هر دو، شناخت میخواهد. در انتخابات ۱۴٠٠ این را نوشتم و هنوز بر این نظرم: «... و اما ما فارغ از غوغای جهان، با عبور از این وادی محنت، با قطع امید از جمهوری اسلامی، به خدای مهربان امید میبندیم، کاری را که باید انجام میدهیم و رأیمان را میدهیم؛ که اگر به این افراد و اسباب، مستقلاً، ذرهای امید داشته باشیم ... (از کتابِ: اصول کافی، ج۲، ص ۶۶)، إن أباعبدالله (امام صادق عليهالسلام) حَدَّثَني أَنَّهُ قَرَأَ في بَعضِ الكُتُب أَنَّ الله تبارک و تعالى يَقول: بِعِزَّتي و جَلالي و مَجدي و اِرتِفاعي عَلى عَرشي لَأَقطَعَنَّ أَمَلَ كُلِّ مُؤَمِّلِِ غَيري بِالیَاْس.»